Rüzgarın Hafızası I
Hatırlamanın Sessiz Yolu
Önsöz
Bir motosikletin kaskı, dünyanın en dürüst itiraf odasıdır.
Asfalt altınızdan akıp giderken ve rüzgâr dış dünyanın bütün sahte gürültüsünü bıçak gibi keserken, içeride sadece kendi nefesiniz ve yüzleşmekten korktuğunuz o sessiz kelimeler kalır. Bazen yıllarca omuzlarda taşınan bir üniformanın, yerine getirilen kesin emirlerin ve karanlıkta yankılanan adımların ağırlığı, sivil hayatta peşinizi bırakmaz. Emirlerin bittiği yerde, hafızanın o acımasız mesaisi başlar.
Ben bu kitabı kurgularken, sadece bir kaçışın değil, iki teker üzerinde aranan o zorlu arınmanın hikâyesini anlatmak istedim. İnsanlar niyetlerini saklar, yalan söyler ve geçmişi kendi çıkarlarına göre yeniden yazar. Oysa bir makine yalan söylemez; zorlanırsa ses verir, yorulursa titrer, bakmazsan seni yolda bırakır. Makinenin bu kusursuz dürüstlüğü ile insan hafızasının o tehlikeli, bükülebilir yapısı arasındaki çatışma, Serdar Yalın’ın hikâyesinin tam kalbini oluşturuyor.
Rüzgârın Hafızası, bir zamanlar hayatı görevlerden ve kurallardan ibaret sanan, ancak asıl büyük savaşın namlunun ucunda değil, insanın kendi içindeki o karanlık odalarda verildiğini anlayanların hikâyesidir. Bazen en büyük cesaret, gazı açıp uzaklaşmakta değil, kontağı kapatıp kendi suçunla yüzleşebilmektedir.
Yolda olan, yolda kalan ve bir gün kendi gerçeğiyle durmayı başaran herkese…
Arka Kapak Yazısı
“İnsan geçmişinden kaçmaz. Sadece onu kimin anlattığını değiştirir.”
Bazen en büyük hapishane, insanın kendi zihninde kapattığı o karanlık odadır. Serdar Yalın, geçmişin kanlı ve karanlık dehlizlerinden kurtulmak için hayatını iki tekerlek üzerine, bitmeyen bir yolculuğa sığdırmıştı. Ancak eski bir silah arkadaşının eline tutuşturduğu paslı, mühürlü bir metal kutu, bu sessiz kaçışı geri dönülmez bir yüzleşmeye çevirir.
Ege’nin sisli dağ yollarında ve ıslak asfaltında başlayan bu amansız takipte, Serdar'ın peşinde sadece gölgelerde ustaca gezinen sabırlı tetikçi Rasim yoktur. Asıl düşman, geçmişi kendi kelimeleriyle yeniden yazan, doğruları bir silaha dönüştüren soğukkanlı kuklacı Murat Erkmen'dir. Sisin içinden çıkagelen gizemli Asya ile birlikte Didim kıyılarına doğru inen Serdar, nihayet yolun bittiği o son eşikte en ölümcül rakibiyle karşılaşacaktır: Kendi hafızasıyla.
Rüzgârın Hafızası - Hatırlamanın Sessiz Yolu, kurşunlardan çok suskunlukların kanattığı, makinelerin insanlardan daha dürüst olduğu, nefes kesen bir psikolojik gerilim.
Kaçış bittiğinde, geriye sadece sen ve inandığın yalanlar kalır.
Bölüm 1 - Emanet Kutu
Serdar Yalın, geçmişinin yüklerinden kaçmak için aidiyet kurmadan, motosikletiyl...Bölüm 2 - Asfaltın Sesi
Serdar motosikletiyle uzaklaşırken, bagajında taşıdığı metal kutunun psikolojik ...Bölüm 3 - Körfezdeki Mola
Serdar, peşindeki gizemli takibin ritmini bozmak ve avcısının niyetini okuyabilm...Bölüm 4 - Gece Sürüşü
Serdar körfezi geride bırakıp gece sürüşüne geçtiğinde, peşindeki sabırlı avcı R...
Serdar YALIN
Eski Operasyon Adamı / Motosikletli Kaçak
Mizaç: Az konuşur, yavaş güven duyar, yolculuk sırasında bile çevresini ölçer. Rüzgâr yemiş yüzü, kısa sakalı, derinleşmiş bakışları ve yıpranmış ama özenli motor ekipmanı vardır. Dışarıdan sert görünür; içeride ise sürekli aynı hesapla yaşar: “Nerede yanlış yaptım?”
Asya
Yabancı / Tesadüf Gibi Gelen Hakikat
Mizaç: İlk bakışta kırılgan gibi görünebilir ama içinde sürekli çalışan bir dikkat vardır. Fazla süslü ya da teatral olmamalı; pratik, sade, hafif yorgun ama uyanık görünmeli. Gözleri karşısındakini dinler gibi durur, ama aslında tartar.
Rasim
Takipçi / Sessiz Avcı
Mizaç: Temiz, sıradan, fazla dikkat çekmeyen biri gibi görünür. Sert yüzlü ama abartısızdır. Gözlerinde sürekli açık bir tehdit yoktur; asıl tehdit sükûnetindedir. Ne kadar az öfkelenirse o kadar ürkütücü görünür.
Murat ERKMEN
Alıcı / Geçmişin Gerçek Sahibi
Mizaç: Yaşını iyi taşır. Kültürlü, sakin, ölçülü ve kendinden emindir. Sesini yükseltmez. Onu tehlikeli yapan şey kabalık değil; kendi anlatısına duyduğu mutlak inançtır. Sanki her şey zaten onun söylediği biçimde yaşanmış gibi konuşur.